Bugün içim çok dar…
Kör bir bıçak saplandı yüreğime.
Sanki göğsümün ortasına görünmeyen bir taş oturmuş.
Her nefes alışverişimde güçlük çekiyorum.
Dizlerimin bağı çözüldü.
Dilim sanki lal oldu.
"gitmek" ile "kalmak" arasında çok yorgunum.
Her taraf çok kalabalık.
Ama ben yalnızlık çekiyorum.
Sevdiklerim eksildikçe bu hisse kapılıyorum.
Ben onunla sadece aynı şehri paylaşmadım.
Onunla idealleri, yolları ve kaderi paylaştım.
Afrika’nın o kavurucu sıcağında, tozlu yollarında yan yana yürüdük.
Mazlumun elinden tutarken, yetimin başını okşarken hep beraberdik.
Baktığım her yerde, her hayırlı adımda onun izini görüyorum.
O, hayatımın şahidi idi.
Artık aramızda yok demeye dilim varmıyor.
Toprağa sadece bir dostu değil,
Geçmişi, hatıralarımı ve ruhumun bir parçasını da bırakıyorum.
Biz mi çoğaldık, yoksa eksilenler mi daha çok?
Her geçen gün bir parçamı bırakıyorum toprağa.
Her veda biraz daha eksiltiyor beni.
Şimdiden çok özledim.
Özlemek yoruyormuş insanı.
İnsan en çok "keşke"lerine yanıyor böyle zamanlarda.
Söyleyemediği o son cümleye…
Yoğunluktan dönemediği o son telefona…
Yarım kalan o son istişareye...
Şimdi içimde sadece bir cümle yankılanıyor:
"Keşke bir kere daha konuşsaydık...
Keşek bir kere daha sarılsaydık...
Yorgunum be dostlar.
Hem de çok yorgun.
Gidenlerin ardından bakmaktan,
"bugün mü, yarın mı sıra bende?"
diye düşünmekten ruhum çekiliyor.
Bizimkisi bir nöbet değişimi gibi.
O nöbeti bitirdi, huzura çekildi.
Ben hala bu dünyanın hengamesindeyim.
Yalanın dolanın içinde kürek çekiyorum.
Biliyorum, o artık bir daha gelmeyecek.
Ama biliyorum ki,
Yakında bende onun yanına gideceğim.
Belki yarından da yakın...
Şimdi ne zaman zaman bir sela verilse İnegöl semalarında;
"Acaba bir sevdiğim daha mı eksildi?" diye içim cız ediyor.
Hayat işte…
Bir varmışız, bir yokmuşuz gibi.
Mekânın cennet olsun.
Hayatıma dokunan güzel adam.
Efendimize komşu olasın
Güzel huylu ve ahlaklı adam.
Adn cennetine giresin
Hoşgörülü ve sabırlı adam.
Firdevs cennetine giresin
Kibar ve nazik insan.
Allah sana rahmeti ile muamele etsin
Yetimin ve mazlumun dostu.
Kabrin cennet bahçelerinden bir bahçe olsun
Hayırsever insan.
Gittiğin yerde benden de bir selam götür.
Bıraktığın o güzel izleri…
o asil ahlakı…
Ve o sarsılmaz dostluğunu asla unutmayacağım…
Abim…
Dostum…
Yoldaşım…
Sırdaşım…
İstişarecim…
Can dostum…
Adnan dursun
Daha adil bir dünya düzeni için, verdiğin cihad mücadelene;
Ben de insanlar da melekler de
Allah'da şahittir.
Cihadın kutlu ve mübarek olsun.
