"Allah beni seviyor; çünkü ben..."
Ayırım yapmadan insanlara el uzatıyorum.
Herkese hakkını teslim ediyorum.
Güçlünün yanında değil, haklının safında duruyorum.
Anne babamın duasını alarak onları kırmaktan sakınıyorum.
Güvenilir bir insanım. Kimseyi aldatmıyorum. Yalan konuşmuyorum.
Kimsenin malına, canına, onuruna zarar vermiyorum.
Sahip olduğum her şeye nankörlük etmiyorum.
Aldığım her nefes için şükrediyorum.
Zayıfın hakkını çiğnemiyorum.
Merhametimle mazluma kalkan oluyorum.
Alkol kumar zina faiz nedir bilmiyorum.
Sözümde sadık biriyim. Emanete ihanet etmiyorum.
Başka insanların acısını yüreğimde hissedebiliyorum.
Kendimi başkasının yerine koyup onun penceresinden bakıyorum.
Zorluklar karşısında metanetliyim. Öfkemi kontrol ediyorum.
Sürekli kendimi sorguluyorum.
Zulüm ederek Gücümü, başkasına zarar vermek için kullanmıyorum.
Kibrin tuzağına düşüp kimseyi küçük görmüyorum.
Alçak gönüllülük zırhım, sabır yol arkadaşımdır.
Kul hakkı kamu hakkına riayet ediyorum.
İncitmeden kırmadan nazikçe davranıyorum.
Kalbime Elime, Dilime ve Belime Hâkim Oluyorum.
Hayatın, geçici bir imtihan olduğunun bilincindeyim.
Her davranışımın bir karşılığı olduğunun farkındayım.
Diyebilenlerdenmisin?
Kendimize dürüstçe soralım:
Yukarıdaki cümleleri göğsümüzü gere gere kurabiliyor muyuz?
Eğer cevabımız "evet" ise, ne mutlu bize.
Eğer eksiklerimiz varsa, nefes aldığımız sürece tövbe ve tamir kapısı hâlâ açıktır.
Allah bizden kusursuz olmamızı değil;
Çaba göstermemizi, yanlışlarımızı telafi etmemizi ve iyilikte ısrarcı olmamızı ister.
Selam ve dua ile...
