Bir gün bir eşek aslanların eline düşmüş.
Normalde av olması gerekirken aslanlar onu öldürmekten vazgeçmiş.
Üstelik karnını doyurmuş, güvenini kazanmış ve sürüsüne geri göndermiş.
Eşek, kendisini kurtaran aslanların dostu olduğunu sanmış.
Onların gücüne güvenerek kendi sürüsüne liderlik etmeye kalkmış.
Kendi canını kurtarmak ve aslanların gözüne girmek için birer birer kendi sürüsündekileri onlara teslim etmeye başlamış.
Her seferinde bir arkadaşı eksilmiş.
O ise aslanların yanında biraz daha yükseldiğini sanmış.
Ta ki kendi sürüsünde yalnız kalana kadar…
Bir süre sonra sürünün sabrı tükenir.
Diğer eşekler artık ona güvenmez, sözünü dinlemez, peşinden gitmez.
Günlerden bir gün aslanlar yine avlanmaya gelir.
Bu defa eşeği yalnız bulurlar.
Eşek, arkadaşlarının artık kendisini dinlemediğini, sürüsünün dağıldığını anlatır.
Aslanlar ise ona şu cevabı verir:
“Artık bizim işimize yaramıyorsun.”
Ve bir zamanlar kendi sürüsünü aslanlara yem eden eşek, bu defa kendisi yem olur.
Hikâyenin acı tarafı da budur:
Eşek, aslanların kendisini dost edindiğini sanmış; oysa aslanlar onu kendi sürüsünü avlamak için kullanmıştır.
Hayatta da böyle insanlar var.
Makam sahibi olabilmek için arkadaşını satanlar…
Güçlülerin yanında yer alabilmek için kendi insanını harcayanlar…
Kendi menfaati için dostunu, arkadaşını, kardeşini gözden çıkaranlar…
Birilerinin gölgesinde yükselince kendisini güçlü sananlar…
Seni bugün yükseltenlerin yanında bulunman, onlardan biri olduğun anlamına gelmez.
Onların gücünü kendi gücün, sana gösterdikleri ilgiyi dostluk, verdikleri makamı da hak edilmiş bir itibar sanma.
İşe yaradığın sürece değerlisin.
Bir gün ihtiyaçları kalmadığında, dün omuzlarında taşıdıkları insanı bugün gözden çıkarmaktan çekinmezler.
Asıl mesele, kimin yanında yükseldiğin değil; yükselirken kimleri ezdiğindir.
Kimin gücüne yaslandığın değil; sana güvenenlere nasıl davrandığındır.
Unutma!
Dostunun kuyusunu kazanlar, bir gün kendi kazdıkları o kuyuya düşerler.
Ve insan, en çok da kendisine güvenenleri sattığında kaybeder.
Çünkü makamını kaybetmek başka, insanlığını kaybetmek bambaşkadır.
Selam ve dua ile…
