Ülkemizin kurucu lideri Mustafa Kemal Atatürk ‘İcra edenler, karar vericilerden daha kuvvetlidir.’ demiş. Bu söz bugün o kadar ete kemiğe bürünmüş ki, ülkede olup bitenleri gördükçe, söz tam da gediğine oturuyor.

Hacılar, hocalar, öğretmenler, vicdanlılar, namuslular, ahlaklılar herkes doğruluktan, dürüstlükten, adaletten, kul hakkından bahsetmekte ama hırsızlar, yolsuzlar, foncular, vurguncular, yalancılar, yankesiciler, münafıklar, kangren gibi bütün toplumu sarmış sarmalamış.

Bu toplum kime güvenecek, kime inanacak? Ümitsizlik, usulsüzlük, adaletsizlik, nepotizm, liyakatsiz atamalar, diplomasız atamalar, adam kayırmalar diz boyu. Senin hırsızın daha çok çaldı, yok benim hırsızım daha az çaldı, senin adamın benim değerlerimi çiğnedi, yok senin adamın benim değerlerimi daha çok çiğnedi tartışmaları ise çarşaf çarşaf ortalıkta dolaşıp durmakta.

Hırsızlığı mazur göstermek üzere bu tartışmalara sözde âlimlerin, sözde yazarların, sözde bilim insanlarının, sözde siyasetçilerin, sözde akil insanların ve sözde gazetecilerin katılması ise insanın canını ve vicdanını daha bir acıtıyor.

İşimiz gücümüz eğitim. Kaleme aldığım yazılarımda, eğitimin toplumsal dönüşümü ve değişimi üzerinde ki etkileri hakkında düşüncelerimi açıklamaya çalışıyorum. Eğitim sözü ile hem eğitim sisteminin işleyişini hem de eğitim sistemi içinde bireylerin nasıl bir eğitim almalarını kast ediyorum. Eğitim sisteminin yapısı öylesine bozulmuş ki bireylerin iyi yönde davranış değiştirmelerine bir etkisinin olmadığı müşahede ediliyor.

Eğitim sisteminde yapıldığı iddia edilen iyileşmelerin, insanların davranışlarına iyileştirici yönde yansımaması eğitim sisteminin iyileştirilmediği anlamını taşıyor. Eğitim sisteminin iyileştirilmesi gerektiği yönünde herkes hem fikir ancak gel gör ki kimse bu sorunun çözümü için toplumsal konsensüs aramadan kendi zihniyetine uygun adımlar atmaya çalışıyor. Bu da birçok tutarsızlıkların oluşmasına neden oluyor. Eğitim sisteminin tutarsızlıkları sosyal yaşam içinde yankesici, hırsız, katil, foncu, vurguncu insan rolünde kendisine yer bulabiliyor.

Düşünceler vicdan ile yoğrulup bir sistem dâhilinde insanların yaşamlarına dokunabildiği ölçüde değer kazanıyor. Mütefekkirlerin düşüncelerinin değer kazanması, karar vericilerin icraatlarıyla hayat yolculuğuna çıkabildiği ölçüde değer kazanıyor.

Hayat yolculuğuna çıkamayan fikirler tozlu raflar içinde yok olup gitmeye mahkûm birer düşünce olarak kalıyor. Mütefekkirlerin elinde düşünceleri, kalemi ve vicdanı var. Düşünceler ve bu düşüncelerin üzerine inşa edilen sistemin sosyal yaşam içinde hayat bulması mütefekkirin sermayesidir. Bundan başka sermayesi olmaması gerekir. Başkalarının hatalarını temizlemek görevi üstlenmemesi gerekir. Üstüne vazife olmayan işlere karışmaması gerekir.

Yönetim, siyaset, düşünce ve eğitim sistemi öylesine köhne bir yapı içinde bocalıyor ki, neresinden tutarsanız tutunuz elinizde kalıyor. Sistem öylesine ümitsiz bir vaka haline gelmiş ki inançlı olarak kabul ettiğiniz insanlar, çıkarı uğruna bütün manevi değerleri, bütün kutsal değerleri ayaklar altına alabiliyor. Değerlerin ayaklar altına alınması sadece bir parça kemik uğruna yapılabiliyor.

Onur ve vicdani değerler öylesine çizikler yemiş ki ümitsiz vaka olarak her zaman karşımıza çıkmakta. Bu çizikleri silebilecek, ortadan kaldırabilecek ne bir silgi var ne de onu yok edebilecek bir sihir. Bu çizikleri silebilecek bir silgi ya da bir sihrin bulunması halinde bile bunların insanın vicdanında bıraktığı izler, verdiği acılar hafifleyecek cinsten değil.

Zararın neresinden dönülürse kardır. Zaman kaybetmeden, kadim kültürümüzün emrettiği insan profili için eğitim sistemi öğretim boyutundan eğitim boyutuna adım atacak sistem bütünlüğü içinde acilen yeniden yapılandırılmalı. İnsanımız, insani duygularını, ahlaki duygularını kaybetti.

Cak, cıklarla zaman geçirilecek, insanları melankolik duygular içine gark edecek aşamalardan geride kaldı. Eğitim sistemi, ülkemizin geleceği adına ümitsiz vaka olmaktan acilen çıkarılması gerekiyor Bu da anacak siyasi mülahazalardan uzak insan yetiştirme düzeninin sisteme entegre edilmesiyle mümkün olabileceği apaçık ortada.

ÖZER YILMAZ