MEDENİYET DEDİĞİN

Özer Yılmaz yazdı

İçim buruk, içim üzgün, içim isyan dolu.

Gözlerim uykusuz, gözlerim buğulu.

Nefesim bitkin, yüreğim sızılı. 

Kan kustum ama sadece kendim bildim bunu.

Duamı ediyorum kapalı gözlerimle.

Çocuklar ölmesin, masumlar ölmesin,

Fütursuzca evler bombalanmasın,

Barış egemen olsun diye.

Vicdanlar bitik,

Kulaklar sağır.

Acımasızlığı örten görmeyen gözler var.

Bütün insanlık duysun bu acımasızlığa isyanım var.

İsyan ediyorum Müslümanların sömürülmesine.

İsyan ediyorum Müslümanların cahil bırakılmasına.

İsyan ediyorum Müslümanların acı çekmesine.

İsyan ediyorum savaşın hâkim olmasına.

Arıyorum vicdanların sesini.

Arıyorum insanlığın nefesini.

Ne çok yamyam varmış,

İnsanların ölmesine hevesli.

Diller suskun, yüzler solgun.

İnsanlık çekilmiş gökyüzüne,

Zulüm abat olmuş yeryüzünde

Aslımızı yok saydılar

Neslimizi yok ettiler.

Medeniyet diye bizleri uyuttular.

Meğer şairin dediği gibi

‘Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar’