Değerli köşe yazarımız İlhan Tatlı, dünkü köşesinde “Onlar Neden Susuyorlar?” başlıklı bir yazı yazdı. Yazısında, kimsenin bu fonculara ses çıkarmadığını, yaşananları görmezden geldiğini ve benzeri konuları dile getirdi.
İLHAN TATLININ KÖŞE YAZISINI OKUMAK İÇİN TIKLAYIN
Ama ben de cevaben diyorum ki:
Aslında kimse susmuyor. Bilakis, bu foncu arkadaşları savunanlar bile var. Onların bilmeden bu işlere bulaştığını söyleyenler, ortada bir tane bile caiz olduğuna dair fetva yokken kendilerine “caiz olabilir” tarafını bulmak için bir yerlerini yırtanlar var.
Neredeyse onların helal bir kazanç elde ettiklerini söyleyecek kadar gözleri kararmış, yanlışı görmeyecek kadar bağlanmış, gözlerinde dolar ve euro işaretleri oluşmuş bir canavar grubu var maalesef…
Gelelim asıl meselemize...
Gazetemizde arkadaşlarla sohbet ederken, “Konkordato haberi artık hiç gelmiyor İnegöl'den. Şükürler olsun, ne güzel! İnsanların işleri düzelmeye başladı herhâlde.” dedim.
Geçtiğimiz yıl her ay birkaç konkordato haberi alıyorduk ve üzülüyorduk. Çünkü bu firmaların hepsi İnegöl'ün, Türkiye'nin ekonomik değerleri. Bunların kaybolması, zor durumda kalması veya kapanması bizleri ziyadesiyle üzüyordu.
Sonra Ömer bey dedi ki.
“Ya arkadaşlar, artık konkordato almak için bile 2-3 milyon lira lazım. Yok raporu, 100-600 bin lira arası... Yok komiseri, vesairesi... Bir de devlete hiç borcu olmayacakmış konkordato alacak firmanın!”
“E, 2-3 milyonu olsa zaten bu firmaların çoğu konkordato almaz!” dedim ben de.
Nasıl bir zamana geldik? Neleri konuşuyoruz artık? Aklımız almıyor!
Bu şeytanla iş tutanların daha neler yapabileceğini bilmiyoruz.
Bazıları bunların müthiş bir ticari zekâya sahip olduklarını düşünüyor. Bunlar zeki değiller! Sadece akıllarını şeytandan alıyorlar. Ortakları şeytan!
Ölmek parayla, yaşamak parayla, konkordato parayla...
Zengin olmak çalışarak değil, FONLA FONLA...
Hadi, kalın sağlıcakla!
