Bir fabrikam var. 30 kişi çalışıyoruz. İşler biraz kötü bu aralar. Dedim ki bu ay önce elemanlarımın maaşlarını ödeyeyim. Sonra KDV’yi, sigortayı, vergileri hallederim.
Ama neylersin, işler çok kötü gitti. Ödeyemedim KDV’yi, sigortayı, vergiyi...
Sonra bir baktım ki banka hesabıma bloke konmuş. Arabama da haciz gelmiş. Hiçbir şey yapamadım.
Oturup ağlayacaktım neredeyse.
Fon mağdurlarının parası ödenecekmiş...
Çok kırgınım. Çok.
Asgari ücretli bir babayım.
Sabah çocukları okula gönderirken “5 lira isterler mi?” diye çok korkuyorum.
Akşam hanım “Yarım kilo kıyma alabilir misin?” diyecek diye kalbim pıt pıt atıyor.
Ya yolda ev sahibiyle karşılaşırsam?
Asgari ücretli bir babayım.
Ay sonunu çok zor getiriyorum.
Fon mağdurlarının paraları ödenecekmiş...
Çok kırgınım. Çok.
İstanbul’da bir otel odasında yaşıyorum.
Kızım evi terk etti. Oğlum ise artık arayıp sormuyor.
Emekliyim. En düşük emekli maaşını alıyorum.
Otel odasına verdiğim para ve onun dışında her gün ancak bir çay ile bir simit parası...
Sabah akşam sokaklarda mendil ve su satıyorum.
70 yaşındayım.
Fon mağdurlarının paraları ödenecekmiş...
Çok kırgınım. Çok.
Üniversite öğrencisiyim. Ankara’da okuyorum.
Babam yurt parasını zaten zor denkleştiriyor. KYK yurdu da çıkmadı.
Bana harçlık gönderemiyor.
Akşamları bir kafede garsonluk yapıyorum. Para artırabilirsem kendime bir şeyler alıyorum.
Birazcık artırabilirsem aileme gönderiyorum.
Fon mağdurlarının parası ödenecekmiş...
Çok kırgınım. Çok.