İSTER
Cefâsi çok, vefâsı yok; feryâd,figânım ister
Yâr cânıma kast eyleyip, idam fermânım ister
Ab-ı revân olup akar, gözümden kanlı yaşlar
Hiç merhamet kılmaz bana, gör şimdi kânım ister
Cânânı hep cânım bilip, cânımdan cân vermişim
Bir kez dahi râzı olmaz, her daim cânım ister
Aşkı derde devâ bilip kalmışım dert içinde
Bana her gün zehir sunar, kendi dermânım ister
Seçkini! O yâre ikram, nen kaldı ki acaba
Korkarım ki o kâfir yâr, gayrı imânım ister
Süleyman SEÇKİN
23.04.2016
KALDI
Bırakıp gittiğin o günden beri
Yolunu bekleyen iki göz kaldı
Vurgun yedi gönlüm, senden geriye
Adını zikreden iki söz kaldı
Zaten yakındayken benden uzaktın
Gidişinle beni hüzne bıraktın
Sönmedi hiç aşkın yaktıkça yaktın
Küllerim içinde bir tek köz kaldı
Mutlu musun şimdi hallerin nice
Karanlık dünyama doğarsın gece
Gözlerin gözüme bir an değince
Bakışından yüreğimde iz kaldı
“Seçkinî, ayrılık varmış kaderde
Düşürdü vefasız onulmaz derde
Yokluğunu yaşadığım bu yerde
Senden bana aşk denilen haz kaldı”
Süleyman SEÇKİN
(22.03.2012)
