Yâr sevdana düşeli gönlüme efkâr düştü
Gün be gün artar odum, gör sineme nâr düştü
Yâr oturup her daim ağyarla sohbet eder
Eyvah ki bana kısmet vefasız bir yâr düştü
Kuy-i yâr mekân olmuş bütün adular için
Sahra-ı Mecnûn gibi bana bir diyâr düştü
Külünk vuran Ferhat’mış Şirin için bir dağa
Dağ-ı hicran yerine nasibim kühsâr düştü
Sevda sohbetin kurmuş bezm-i gülzârda o gül
Rakiplere şuh bakış bana ise hâr düştü
O yâri yâr bilip de derdime derman umdum
Cevr ü cefâda kaldım dile ah u zâr düştü
Gül yüzlü yüz çevirip dile düşürdü beni
Derdin demez kimseye Seçkinî’ye âr düştü
Süleyman SEÇKİN
26.12.2018
