EVİM
Ahşap evim, camlarından kızıl biberler sarkan.
Arsız gökdelenlerle çevrilmiş önün, arkan.
Kefensiz bir cenaze çırılçıplak ortada.
Garanti yok sen gibi fani, sigorta da.
Eskiden ne güzeldin evdin, köşktün, yalıydın.
Madden kaç para eder sen bir remz olmalıydın.
Bir köşende anneannem dalgın Kur’an okurdu.
Ve karşısında annem sessiz gergef dokurdu.
Semaverde huzuru besteleyen bir şarkı.
Asma saatte tık tık zamanın hain çarkı.
Çam kokulu tahtalar gıcır gıcır silinmiş.
Sular cömert, temizlik imandandır bilinmiş.
Komşuya hatır soran sıra sıra terlikler
Ölçülü uzaklıkta yakın beraberlikler.
Seni yiyip bitiren, kırk katlı ejder oldu.
Komşuluk mana ve ruh ne varsa heder oldu.
Bir yeni nesil geldi üst üste binenlerden.
Göğe çıkayım derken boşluğa inenlerden.
Seninle sarmaş dolaş, kökten bozuldu denge.
Varan kimse kalmadı bu davayı mihenge.
Şimdi git mahkemede hesap ver iki büklüm.
Cezan; susuz, ekmeksiz olduğun yerde ölüm.
Evim, evim vah evim, gönül bucağı evim.
Tadım, rengim, ışığım anne kucağı evim.
ŞEFİK BALANTEKİN
YAHYA KEMAL’E
Kaleminden altun mu, yoksa yakut mu akmış.
Kemal gittiği yerde, nice yapılar yapmış.
Atların Rumeli’nde sürülecek her zaman
Göreceğiz onları gösterecektir zaman.
Akıncılar önünde, kılıç tutan Şehsuvar
Hepsinden ileride, Beyatlı Kemal’im var.
Efsunlu sanatına bağlanmışım kıskıvrak
Deli gönle haktır bu, kendi halinde bırak.
Âşık olduğun şehir, gamlanma sana yakın
Bu şehir ki sana çok değil gücenme sakın.
İşte karşıda üstad, yedi tepe bir yığın
Kaldı mı zevki sanki sen olmayınca çağın.
Toprağa verdiğimiz Kemal’leri üç yaptın
Kemallerin içine bir de kendini kattın.
O gidiş aramızdan, gittin sessiz, habersiz
Bildin gideceğini, gözün yumdun kedersiz.
Rumeli Hisarı’nda, vaziyetin bırakmış
Heybetli Edebiyatım, Kemal’siz yetim kalmış.
ŞÜKRÜ YAZICI-Şirin İnegöl Gazetesi, 09 Temmuz 1959
TURHAN ŞAHİN'İN İNEGÖL GEÇMİŞİ OLAN ŞAİRLERDEN ŞİİRLER SEÇKİSİ isimli eserinden düzenlenip yayına hazırlanmıştır.
Kaynak: gencgazete.net
