TEFEKKÜRÜ ALEM
Bir garip sükûnetin lütfettiği hâl ile,
Alemi tefekküre dalmış gözlerim yine.
Öyle haller vardır ki anlatılmaz dil ile
İzaha kifayetsiz kalmış sözlerim yine.
Hangi söz anlatır ki kâinatın rengini?
Alemdeki nizamın, bitmeyen ahengini,
Bütün varlık nasıl da bulur dengi dengini,
Hangi ilim emsaldir, Mevla'nın bildiğine?
Kaldır başını bir kez, alemi fezaya bak.
Titreşen yıldızlara, güneşe ve aya bak.
Eğer ikna olmazsan bütün bir uzaya bak.
Kesişmez yörüngeler var alabildiğine.
Dünya penceresinden gelin bakın ve geçin.
Masivayı terk edip, gönlü Huda'ya açın.
Alemi faniyi Hak, donatmış insan için
İnanması çok mu zor, kulun sevildiğine?
Mevla'nın, kullarına hakkı tavsiyesinde,
Cennet vaadediliyor alemler ötesinde.
Hangi mânâ yüklenir varlık silsilesinde?
Kulun; eşrefi mahluk diye övüldüğüne.
Allah'ın kullarına atfettiği kıymeti,
Kullar kendinde bulmaz, bu kendi cehaleti.
Ruhlara verilmişken ölümsüzlük nimeti,
Neden üzülür insan, bedenin öldüğüne?
Alemler ötesinde alemler vardır mutlak.
Bu kadar zor olamaz bu gerçeği anlamak.
Gereken, bu davetin mahiyetini idrak.
Davetliyiz hepimiz cennetteki düğüne.
Arzû niyaz ederim, Yaradan ah Yaradan!
Muzdarip kılma beni, gönlümdeki yaradan.
Bu zalim perdeleri kaldırırken aradan,
Dileğim Emin olmak , yüzümün güldüğüne.
TOPRAK
Toprağın kucağından savrulup diyar diyar,
Tükettik ömrümüzü, şehir köşelerinde.
Ömür sermayemizi bitirip de ihtiyar,
Olmadan saklasaydık, billur şişelerinde.
Hasret kaldık yeşile, doğaya ve toprağa.
Tarla, çayır, bahçeye, ağaca ve yaprağa.
Uzaktan bakar olduk, zirvesi karlı dağa.
Serin gölgeler vardı, yaşlı meşelerinde.
Rengârenk, ala çiçek, kırlar çayırlar vardı.
Ekolojik sistemin gözdesi, insanlardı.
Tabiat cennetinde taht kurulmuş yıllardı.
Sevdalar kuşanırdık mor menekşelerinde
Hayvanlarımız vardı, biner, sağar koşardık.
Canı cana yaslayıp, her zorluğu aşardık.
Yan yana ve iç içe mutlu mesut yaşardık.
Sevginin sırlarını çözdük neşelerinde.
Katkısızdı gıdamız, kendimiz üretirdik.
Doğal olan her şeyi şehirlerde yitirdik.
Ay sonunu beklerken ömrümüzü bitirdik
Alın terimiz tutsak, banka gişelerinde.
Oysa ki biz insanız, aslımız toprak bizim.
Adem'in soyundanız, neslimiz toprak bizim.
Orda yaşar ölürüz, hısmımız toprak bizim.
Sonsuz vuslat sezilir sıcak işvelerinde
12 Şubat 2021
EMİN YILDIZ
