Turhan Şahin'in Köşe Yazısı
HACI EMİN EFENDİ : Hacı Emin Efendi 1922-1924 yılları İnegöl Belediye Başkanıdır. Yunan işgali sonrası ve cumhuriyetin ilan edildiği günlerin ilçe belediye başkanıdır. Hakkında fazla bir bilgi edinemedik.
VARIŞLISOY, MUHARREM: İsmi Orhaniye Mahallesi’nde bir sokakta yaşatılmaktadır, Varışlısoy Camii yer bağışçısıdır. 1901 yılı İnegöl doğumlu olup At Arabası yapım ustasıdır. Esnaflık yaparak hayatını sürdürdü. Yardımsever bir insan olarak tanındı. Varışlısoy Camiinin arsa bağışçısıdır yapımına da katkı sunmuştur. Soyadı caminin isminde yaşatıldı. Aynı şekilde kendine ait yerler imara açılınca ismi Orhaniye Mahallesinde bir sokağa da verilmiştir. 1976 yılında vefat etti.
HACI LÜTFULLAH (AYDIN): İlçe merkezindeki Hacı Lütfullah Camiinde adı yaşatılmaktadır. Ailesi İnegöl Fevziye Köyünü kuran göçmenlerdendir. Batum’un Hulo İlçesi Purtiyo Köyü’nden 1877-78 Osmanlı Rus Savaşı (93 Harbi) sonrası göç edip İnegöl’ün Fevziye Köyünün olduğu bölgeye yerleşmişlerdir. Göç esnasında Lütfullah 6 yaşındadır. Ahşap cami yapım ustası olarak, hali vakti yerinde bir hayatı olmuştur. “Bego Dede” bey dede, ağa dede anlamına gelen bir lakabı vardır. Vefat ettiği 1947 yılına kadar birçok ahşap caminin ustalığını yapmıştır. Vefat ettiğinde Fevziye Köyü’ne defnedildi. Sonrasında oğlu Harun Aydın ilçe merkezinde bir cami yeri bağışladı. İnşaata 1981 yılında başlandı. 1985 yılından itibaren de içinde namaz kılınacak hale geldi. Aile inşaatın yapımında da maddi katkısını sürdürdü. İlk imamı da cami arsasını bağışlayan Harun Aydın’ın oğlu Ahmet Nuri Aydın (Merhum) fahri imamlık yapmıştır. Camiye de Hacı Lütfullah ismi verildi.
HABİBE KADIN (DOMANİÇLİ): Milli mücadeleyi yaşayan kadın yazarlarımızdan Şükufe Nihal “Domaniç Dağları’nın Yolcusu” isimli eserinde dikkat çekici bir olay nakletmektedir. İstiklal Savaşı sırası İnegöl toprakları büyük bir facia geçirmiş. Domaniç Dağları’ndan inen bir köylü kadını düşmana yol göstererek vatana ihanet ettiğini duyduğu öz oğlunu silahıyla vurarak bizzat cezalandırmıştır. İki satırla anlattığımız bu olay bir destan bir roman konusudur. Bir Türk kadınının yüksek vatan sevgisini ve inancını ifade ettiği için kadınlık tarihimizin sayfalarına geçmiş haşmetli bir olaydır. Yazar bu kadına ulaşabilmek için 1941 yılında İnegöl’e geliyor. O günkü İnegöl Kaymakamı Remzi Emiroğlu’nun yardım ve gayretleri ile de olsa kadına ulaşamamıştır. Domaniçli’lerin “Ortaca’lı”(Köy) Ülkemizin de “Domaniçli” olarak bildiğimiz bu kadınımız şanlı bir örnek olarak toplumsal hafızamızda yer almaktadır.
HACI ETHEM (ALTINÖZ): İsmi ilçemiz Orhaniye Mahallesi’nde bir sokakta yaşatılan saraç. 1889 yılı Bulgaristan Razgat doğumludur. Razgat’ın kaybedilmesi sonucu Anadolu’ya İnegöl’e göç edip yerleşmişlerdir. Diğer hemşehrileri ile birlikte bugün için Razgat Sokak olarak adlandırılan bölgede ikamet ettiler. İnegöl’de saraçlık yaparak hayatını sürdürdü. Birçok kişi yanında meslek öğrenmiştir. Topraklarının imara açılması sonrası ismi o bölgede bir sokağa verilerek yaşatıldı. 13.03.1963 tarihinde vefat etti.
