Herkesin bir derdi var. Herkesin derdi farklı farklı .
Kimi geçim derdinde kimi seçim derdinde.
Talebe not ,
Esnaf iş,
İşçi aş,
Memur maaş,
Futbolcu gol derdinde...
Parti oy,
TV'ler reyting,
Şöhret ilgi,
Çiftçi yağmur derdinde...
Toprak su,
Hava oksijen,
Uludağ kar derdinde...
Gençler imaj,
Analar yemek,
Babalar ekmek,
Kabirler dua derdinde...
Herkes dert li mi dertli .Derdi veren de O. Dermanı veren de O.
Bir derde bakarım dert mi diye bir de dert çekene bakarım sabırlı mı diye.
Rabbim taşıyamayacağımız yük, kaldıramayacağımız dert vermesin.
Yakınlarını, özellikle de evlatlarını kaybeden aileleri düşündüm. Ölümlü kayıp değil,
kaybolmuş .Meçhulde olan çocuklar ve Varlığından haber alamayan ailelerin dertlerini anlayabiliyor muyuz? Ben hiç bu meselede kafa yormadım, dertlenmedim şimdiye kadar.
Çünkü yakınlarımdan kimse kaybolmamıştı .Çünkü ateş benim yakınıma düşmemişti. Ama toplum olarak böyle bir derdimiz var .Kısa adı YAKAD (Yakınlarını Kaybetmiş Aileler Derneği)olan dernek böyle bir çaba içerisinde ve bu meseleyi dert edinmişler.
Dertlendim,
Bu acıyı yaşayan ailelere Dua ettim ve halime şükrtettim.
Dedim ya derdimiz ne ?
Son söz Allah Resulun'den;
"Evlat kokusu Cennet kokusudur."
Rabbim kimseye evlat acısı göstermesin.
Selam ve dua ile..
