Ay sonunda “Param nereye gitti?” diye düşünenler için basit ama etkili bir bütçe yöntemi bulunuyor. 6 kavanoz yöntemi, geliri farklı ihtiyaçlara bölerek hem günlük harcamaları kontrol etmeyi hem de düzenli para biriktirmeyi amaçlıyor.
Yöntemin temel mantığı oldukça kolay. Her ay elinize geçen parayı tek bir yerde harcamak yerine, belirli oranlarda 6 farklı kategoriye ayırıyorsunuz. Böylece paranızın nereye gittiğini daha rahat görebiliyorsunuz.

1. Kavanoz Temel İhtiyaçlar İçin
Gelirin yüzde 55'i kira, faturalar, ulaşım, market, sağlık ve ev ihtiyaçları gibi zorunlu giderlere ayrılıyor.
2. Kavanoz Eğlence Ve Sosyalleşme İçin
Gelirin yüzde 10'u dışarıda yemek, arkadaşlarla buluşmak, sinema veya benzeri sosyal aktiviteler için kullanılabiliyor. Böylece eğlence harcamaları için de önceden belirlenmiş bir bütçeniz oluyor.
3. Kavanoz Gelecek İçin Birikim
Gelirin yüzde 10'u uzun vadeli birikime ayrılıyor. Bu para mümkün olduğunca günlük harcamalara dokunmadan gelecekteki ihtiyaçlar için saklanıyor.
4. Kavanoz Eğitim Ve Kişisel Gelişim İçin
Bir diğer yüzde 10'luk bölüm kitap, kurs, eğitim ve kişinin kendisini geliştirmesine yardımcı olacak harcamalar için kullanılabiliyor.
5. Kavanoz Büyük Harcamalar İçin
Gelirin yüzde 10'u, telefon, elektronik eşya, tatil veya benzeri yüksek maliyetli ihtiyaçlar için biriktirilebilir. Böylece büyük bir alışveriş geldiğinde bütçeyi bir anda sarsmanın önüne geçilebilir.

6. Kavanoz Hediye Ve Yardımlar İçin
Son olarak gelirin yüzde 5'i doğum günü hediyeleri, özel günler, bağışlar veya yardım amaçlı harcamalar için ayrılıyor.
6 Kavanoz Yöntemi Her Bütçeye Uygulanabilir mi?
Bu yöntem herkes için aynı şekilde uygulanmak zorunda değil. Özellikle kira ve faturaları yüksek olan kişiler, yüzde 55'lik temel ihtiyaç payını kendi bütçelerine göre artırabilir. Önemli olan, gelirin tamamını plansız şekilde harcamak yerine önceden kategorilere ayırmak.
Düzenli uygulandığında 6 kavanoz yöntemi, harcamaları takip etmeyi ve küçük de olsa düzenli birikim yapmayı kolaylaştırabilir. Ancak bu oranların kesin bir finansal kural değil, bütçe planlaması için kullanılabilecek pratik bir yöntem olduğu unutulmamalı.





