Talha Bayraktar

KURAN SAYILARI/ YÜZ BİN KİŞİYE GELEN ELÇİ: HZ YUNUS-1

21 Ekim 2021 / Perşembe 12:02:12 | YAZARLAR | Talha Bayraktar

“Onu, yüz binden daha çok kişiye peygamber olarak gönderdik.”  (SAFFAT 147)

K.KERİM’DE GEÇEN EN BÜYÜK SAYI: Bu ayet-i kerimede geçen yüz bin sayısı, K.Kerim’de geçen en büyük sayıdır. Ayet-i kerimede bahsedilen elçi Hz. Yunus’ dur.(a.s) Resulullah Efendimiz (s.a.v) O’ndan, Yunus bin Matta diye bahseder. Hz.Yunus’un gönderildiği yüz bin nüfuslu şehir Ninova şehridir. Ninova; Dicle Nehri’nin kıyısında, şimdiki Musul şehrinin yerinde bulunuyordu. Milattan önceki şehir nüfuslarına dair önemli bir bilgidir bu.

 

Mevcut batı kaynaklı tarih Peygamberleri yok sayıyor. Biz Peygamberlerin varlığını ve isimlerini K.Kerim ile Hadis-i Şeriflerden öğreniyoruz. Biz biliyoruz ki Peygamber gönderilmeyen kavim yoktur. Nahl suresinde mealen şöyle buyrulmaktadır: “Andolsun ki biz, «Allah'a kulluk edin ve Tâğut'tan sakının» diye emretmeleri için her ümmete bir peygamber gönderdik. Allah, onlardan bir kısmını doğru yola iletti. Onlardan bir kısmı da sapıklığı hak ettiler. Yeryüzünde gezin de görün, inkâr edenlerin sonu nasıl olmuştur!”[1]

 

İşte bu elçilerden biri de Hz.Yunus’tur. Yüzbinden fazla bir nüfusa Peygamber olarak gönderilmiştir. Hz.Yunus’un tam olarak hangi tarihte yaşadığını bilmiyoruz. Tarihi kayıtlara göre; Milattan Önce 650 yılında, Ninova şehrinin nüfusu 120 bindir. Tefsirciler şöyle der: Hz. Yunus Peygamberin gönderildiği kavmin nüfusu 120.000 idi. Yine bu kavmin 170.000 kişi olduğu da rivayet edilmektedir. Bunlar Musul taraflarında bulunan Ninova halkı idi.[2]

 

SAFFAT SURESİ’NDE HZ.YUNUS: Saffat suresinin şu ayet-i kerimeleri Hz. Yunus’u anlatılır: Şüphesiz Yunus da gönderilen elçilerden biri idi. O, bir yolcu gemisine binip kaçmıştı. Gemide olanlarla karşılıklı kur'a çektiler de kaybedenlerden oldu.  Yunus kendini kınayıp dururken onu bir balık yuttu. Eğer Allah'ı tesbih edenlerden olmasaydı, tekrar dirilecekleri güne kadar onun karnında kalırdı. Halsiz bir vaziyette kendisini dışarı çıkardık. Ve üstüne gölge olması ve gıda vermesi için kabak türünden geniş yapraklı bir nebat bitirdik. Onu, yüz bin’den daha çok kişiye peygamber olarak gönderdikSonunda ona iman ettiler, bunun üzerine biz de onları bir süreye kadar yaşattık.[3]

 

GELEN AZAPTAN KURTULAN TEK KAVİM: Hz. Yûnus’un, Hz. Ya‘k?b’un oğlu Bünyâmin’in kabilesinden olduğu rivayet edilmiştir. Hz. Süleyman’dan sonra kendi kavmine peygamber olarak gönderilmiştir. Hz. Ali’den nakledilen bir rivayete göre; otuz yaşında iken kendisine vahiy gelen Hz.Yûnus, kavmine otuz üç yıl peygamberlik yapmış, fakat kendisine sadece iki kişi iman etmiştir.[4]

K.Kerim’de Yunus Peygamberin ismini taşıyan bir sure de vardır. Yunus suresi K.Kerim’in onuncu suresidir. Bu surede, kendilerine azap geleceği bildirilince iman etmeleri sayesinde azaptan kurtulan tek kavmin Yûnus Peygamberin kavmi olduğu buyrulmaktadır.[5]

Hz. Yûnus, putperest kavmi kendisine inanmayınca öfke ve üzüntü ile onları terk eder. Gelen vahiy ile son 40 gün daha kavmini uyarır. İman etmemeleri halinde büyük bir azabın geleceğini haber verir. Putperest kavim, 40 gün bitmek üzere iken de isyanına devam eder. Kavminden umudunu kesen Hz.Yunus, verilen mühlet tamamlanmadan ve vahiy gelmeden kavmini terk edip şehirden uzaklaşır. Sabah uyanan halk, simsiyah azap bulutlarını görüp korkuya kapılır. Azap belirtileri gelince; eşlerini, çocuklarını ve yavrularıyla birlikte hayvanlarını alarak duaya çıkarlar. Sonra yavruları annelerinden ayırıp tevbe ettiler ve Allah'a yalvarıp yakardılar. Bunun üzerine Allah onlardan azabı kaldırdı.

Hz.Yunus kavminden uzakta, yolculuğuna bir gemi ile devam ederken kendisini bir tartışmanın ortasında bulur. Büyük bir fırtına çıkmıştır. Gemi batmak üzeredir. Gemi sahiplerinin inancına göre; gemide kaçak bir köle vardır. Gemide kaçak köle olunca gemi yürümez dediler. Bu kaçak kölenin denize atılması ile su sakinleşecektir. Hz. Yunus kaçak köleyi arayan gemi sahiplerine der ki; “O kaçak köle benim. Rabbimin rızası dışında hareket eden günahkar bir kulum ben. Denize beni atın.” Gemi sahipleri Hz.Yunus’u tanıdıkları için denize atmak istemezler. Ancak Hz.Yunus’un ısrarı üzerine çekilen kura neticesinde suya atılmasına karar verilir. (YARIN DEVAM EDECEK İNŞALLAH!)

 

 


[1] Nahl Suresi 36

[2] İbni Kesir

[3] Saffat suresi 139-148

[4] TDV, İslam Ansiklopedis, Yunus

[5] Yûnus suresi  98

Tüm Yorumları Göster (0)