“Gazete yöneten adam, bana, cehennem ateþini, bir kova suyla söndürmeye çalýþan bir meleði hatýrlatýr” der, Aldous Huxley. Yine Ahmet Altan, 89 yýlýnda Güneþ gazetesindeki köþesinde; “Yazý yazmak, ölümün elinden bir þeyler kapmaktýr. Yazar ölür, yazý kalýr. Gazete yazarlýðýnda bu küçücük teselliyi bile bulamazsýnýz. Yazýlarýnýz yazarýndan önce ölür çünkü. Bir kum tanesi gibi düþer ve yok olur. Ertesi gün bir kum taneciði daha düþecektir. Yazdýðýnýn ölümünü görür gazete yazarý” diye yazmýþtý. Garip bir meslektir bizimkisi. Örneðin siz bu satýrlarý okurken, biz bu gazeteyi unutup yarýnki gazetenin koþturmasýna baþladýk bile. Hasta olma, makinenizin arýza yapmasý, matbaada iþlerin ters gitmesi, ya da herhangi bir aksilik yaþama lüksünüz yoktur bu meslekte.. Her gün resim yapmak zorunda olan ressama benzer halimiz, her sabah kalktýðýmýzda tuval boþtur çünkü. Bu meslek gibi, bu mesleði yapanlar da ilginçtir. Kendini dev aynasýnda görür gazeteci. O çok özeldir kendine göre. Ayrýcalýklý bir adamdýr O. Bir yazý yazar, bir haber yapar, zanneder ki; bu yazý nedeniyle yollar yapýlýr, okullar açýlýr, hastaneler kurulur. Bu yazý nedeniyle eðriler düzelir, yanlýþlar doðrulur. Kente bir hizmet gelir, hep bu yazý nedeniyle.. Uður Mumcu iyi bir yazýnýn ardýndan ‘öyle bir yazý yazdým ki kesin hükümet düþer,’ dermiþ. Sahte dostluklarýn, sahte saygýnlýklarýn, sahte gülücüklerin daha çok hâkim olduðu bir dünyadýr gazetecilik. Ýnsana kendini unutturur. Unvanlar insanlarýn çok önündedir bu sektörde. Kiminin elinde bir silah, kiminin elinde erdemdir bu unvan. Bilirseniz; tüm saygýnlýðýn, aslýnda kartvizitinizde yazan unvana olduðunu, unvanýnýzdan büyük olursunuz. Aksi halde unvan gittikten sonra elde kalan; kocaman bir hiç ve hayal kýrýklýðýdýr. Böylesi bir meslek adýna dün güzel bir olay yaþandý Ýnegöl’de... Bir süredir haftalýk olarak yayýn yapan “Ekoyorum gazetesi” , “Haberyorum” ismi ile günlük yayýna baþladý. Arkadaþlarý kutluyorum. Medyaya çok sesliliðin hâkim olmasý, kalitenin artmasý, iliþkilerin daha gerçekçi olmasý adýna, olumlu bir geliþme. Alternatifin çok olduðu yerde mecburiyetler azalýr. Gençgazete yayýn hayatýna baþladýðýnda, Ýnegöl yazýlý basýný, yýllarca 4 sayfa, saman kâðýda, siyah beyaz basýlan gazeteler yerine, 8-10 sayfa, yarý renkli, ithal kâðýda basýlan bir gazeteye kavuþmuþtu. Örnek olduk. Devamý geldi. Ýnegöl basýný çýtayý yükseltti. Þimdi yeni bir ses katýldý aramýza. Umarým Haberyorum’la bu çýta daha da yukarýlara taþýnacaktýr. Sizlerin desteði ve arkadaþlarýn azimli çalýþmalarý ile bu zor iþi baþaracaklarýna güvenimiz tamdýr. Haberyorum Gazetesi Ýnegöl’e hayýrlý olsun. Kendilerine Allah’tan muvaffakiyetler diliyoruz. Allah utandýrmasýn. Not: Dün Yýldýrým Gazetesinde malum yazýlardan biri daha yayýnlandý. Yarýsý Yazarýnýn kendini anlattýðý, diðer yarýsý da geçen haftaki yazýdan ibaret olan bir “Lafýn Sýrasý” yazýsý… Bu noktadan sonra yazýlanlara cevap vermeyi, gereksiz ve anlamsýz bir uðraþý olarak görüyorum. Daha önce yazdýðýmýz iki yazý da gerekenleri söyledik. Arife tarif gerekmez. Ýnegöl kamuoyu zaten neyin, ne olduðunu çok iyi biliyor. Amaç hâsýl olmuþtur. Seni daha fazla muhatap alýp yüceltmeyeceðiz.